Uit de school geklapt.

Carolina Chiacchierona, alias Jacqueline Broekhuizen, docente Italiaans klapt uit de school. Jacqueline is opgegroeid in Italië en geeft al meer dan 35 jaar Italiaanse les aan buitenlanders. 

Haar liefde voor haar tweede vaderland en de Italiaanse taal deelt ze graag met haar studenten. Met  La Divina, organiseert ze workshops met een bijzondere lesmethode, de Suggestopedie. Om het leerproces te bevorderen maakt deze methode gebruik van de potentie van de menselijke geest en van het lichaam met al zijn zintuigen.

In dit blog vertelt Jacqueline over leuke voorvallen die tijdens haar lessen voorvielen.

  1. Lezioni italiane 1: Otto
  2. Lezioni italiane 2: Bart
  3. Lezioni italiane 3: Noortje
  4. Lezioni italiane 4: Hans

Lezioni italiane 1: Otto

Otto is een bijzondere student. Hij heeft zichzelf Italiaans geleerd tijdens zijn 20 jaar lange loopbaan als vrachtchauffeur/varkenshandelaar met name naar Italie. Eigenlijk is hij in staat zich altijd duidelijk te maken en bovendien kent hij het land en de Italianen als geen ander. Hij is ontzettend spontaan, kent uitdrukkingen als “chi si frega” (ipv chi se ne frega) en “non me rompere!”(ipv non mi rompere) enz. Otto heeft echter een nieuwe functie in zijn bedrijf aangeboden gekregen en wel op kantoor. Hij moet de planning gaan doen en hiervoor moet zijn Italiaans iets

nauwkeuriger gaan worden. Hij is zich zeer wel bewust dat hij “straat Italiaans” (zoals hij het zelf noemt) spreekt en wil dus bij ons in een weekje de puntjes op de “i” gaan zetten. Voor mij zijn dit soort studenten altijd een enorme uitdaging, aangezien je er als docent voor moet waken dat je niet, door bijvoorbeeld het aanbieden van allerlei grammatica regeltjes en structuren, de spontaniteit in het spreken weghaalt. Na een paar dagen is Otto moe en een beetje gefrustreerd, omdat hij inziet dat hij in zijn Italiaans wel heel veel fouten maakt. Hij komt zuchtend binnen, grijpt naar zijn rug en kreunt. Waarop ik vraag: Che c’e’ Otto? Qualche problema? Zijn antwoord:
“Otto male! Otto macchina albero bum!” . Duidelijker kan het niet!terug naar boven

Lezioni italiane 2: Bart
Maandagochtend. Een nieuwe week met nieuwe studenten. Voor mij zit Bart, een beetje elaten en ook wat zenuwachtig want ” ik heb geen talenknobbel!” Ik probeer hem gerust te stellen en begin heel voorzichtig met zijn eerste grammatica les. Bart zit veel in Italië voor zijn werk en vindt het zo langzamerhand vervelend worden dat hij met name tijdens de zakenlunches niet met de mensen kan communiceren. Het zakendoen gaat hoofdzakelijk in het Engels, zo vertelt hij ons, maar tijdens de lunches gaan de Italianen toch vaak over in het Italiaans en daarom lijkt het hem wel zo leuk om ook een beetje mee te kunnen doen.

Hij doet het helemaal niet slecht Bart en heeft veel steun aan zijn Frans dat hij behoorlijk goed beheerst. Al snel kom ik erachter dat Bart elke dag helemaal op de fiets naar mijn huis rijdt (zo’n 10 km ongeveer) en ik spreek mijn bewondering hierover uit. In het Italiaans natuurlijk. Zijn antwoord, ook in het Italiaans: ” Mi piace, e poi fa bene al fisico e alle tette” , deed mij zo lachen dat ik de even de klas uit moest om bij te komen.
(voor hen die geen Italiaans spreken, Bart antwoordde: ” Ik vind het leuk en bovendien is het goed voor het lichaam en voor de tieten” ; tête in het Frans is “ hoofd” , maar in het Italiaans dus “ tieten.” Hij had moeten zeggen: e poi fa bene al fisico e alla testa.)terug naar boven

Lezioni italiane 3: Noortje
Maandagochtend. Een nieuwe week met nieuwe studenten. Voor mij zit Noortje, 38 jaar en helemaal opgewonden want zij gaat over 2 weken samen met man en 2 kinderen naar Italië verhuizen. Het wordt Noord Italië. Haar man gaat daar werken en zij heeft haar baan als onderwijzeres opgezegd.
We beginnen en het valt haar niet mee. “Ik heb niet zo’n talenknobbel” mompelt ze. Ik stel haar gerust en we gaan weer verder: un cappuccino, due cappuccini, una pizza, due pizze…. .
De volgende dag vraagt ze om de eerste les nog eens te willen herhalen, want ze begrijpt het niet zo goed. We gaan dus weer van start: Come ti chiami?, di dove sei, quanti anni hai….. ? “Hai” vraagt ze, “waarom niet sei?” Ik leg het haar nogmaals uit.
Woensdag is getallen dag en gaan we tellen en klokkijken. Opeens barst ze in tranen uit : ” Ik ga dit nooit leren en ik schaam me dood. In al die jaren dat ik onderwijzeres ben, heb ik de ouders van mijn Turkse en Marokkaanse leerlingen verteld dat ze op moeten houden met thuis Turks of Marokkaans te spreken, omdat hun kinderen zo nooit het Nederlands machtig worden. Maar wat een hoogmoed, wie dacht ik wel dat ik was? Ik weet nu 1 ding zeker en dat is, dat ik nooit van zijn leven Italiaans met mijn kinderen zal gaan spreken. Dat kan niet, dat is onmogelijk! Ik heb nooit beseft dat een taal leren zo moeilijk zou zijn en voel nu pas dat je nooit in een vreemde taal je moedergevoelens zult kunnen uiten!”
Het verdere uur besteden we aan een discussie (maar even in het Nederlands ) over taal en integratie, over taal en cultuur en over taal en opvoeding.
De rest van de week worstelt Noortje moedig door!

Inmiddels is Noortje na 3 jaar in Italië gewoond te hebben weer in Nederland terug. Het is haar heel goed bevallen, spreekt ook een aardig woordje Italiaans en volgt nu conversatielessen om de taal bij te houden, want zij en haar familie gaan elk jaar naar Italië op vakantie.terug naar boven

Lezioni italiane 4: Hans
Het leuke van mijn vak is dat je steeds weer bijzondere mensen ontmoet. Afgelopen jaar had ik Hans als student. Hans en zijn vrouw hadden min of meer in een opwelling een B&B overgenomen ergens in Italië, maar wilden voor vertrek eerst goed Italiaans leren. Er werd hard en met veel enthousiasme gestudeerd, grammatica regeltjes werden keer op keer herhaald, werkwoorden lijstjes uit het hoofd geleerd en woordenlijstjes gemaakt. En langzamerhand lukte het om voorzichtig de eerste zinnetjes te formuleren.
Wel had, met name, Hans moeite met het begrijpen van de geschreven teksten en ik gaf hem het advies om vooral ook aan andere talen te denken en te proberen daarmee een link te leggen. Vaak herken je dan eerder bepaalde woorden, zoals bijvoorbeeld:
Het werkwoord “decidere” (beslissen) dat erg op het Engelse “ to decide” lijkt, enz. en ik gaf hem een aantal Italiaanse zinnetjes te lezen, die je eigenlijk vrij makkelijk kunt begrijpen ook als je nog nooit Italiaans hebt gestudeerd:

1. L’ avvocato difende i criminali in Tribunale.
2. I docenti sono all’ Università.
3. La segretaria parla al telefono.
4. In Siria c’è una rivoluzione.
5. Il professore ha molta autorità

En hij vertaalde:

1. De advocaat verdedigt de criminelen in de Rechtbank.
2. De docenten zijn op de Universiteit.
3. De secretaresse praat aan de telefoon.
4. In Syrië is er een revolutie.

En toen kwam de laatste zin……………………………………………..

​De professor maakt vaak een autorit.

Tja, Hans had wel het door mij eerder gegeven advies opgevolgd, namelijk dat je soms, door het afhalen van de klinker van het Italiaanse woord, ongeveer het Nederlandse woord overhoudt, zoals: tavolo/tafel -penna/pen – giacca/jack -corto/kort enz.

En zo werd autorità dus autorit. Hij komt er wel die Hans!terug naar boven

Deze tekst is auteursrechtelijk beschermd. © 2017 Carolina Chiacchierona